Ogród ambasady Chińskiej Republiki Ludowej, ok. 1963

KOMENTARZ: Na pierwszy rzut oka sfotografowane miejsce nie kojarzy się z Warszawą. Widzimy wypielęgnowany ogród z przystrzyżonym trawnikiem, ścieżki z ciosanych kamieni, gładką taflę wody w basenie. Minimalizm, egzotyka i oryginalność. Jak w dalekich ogrodach Państwa Środka! Tak, bo fotograf Zbyszko Siemaszko zawitał na tyły ambasady Chińskiej Republiki Ludowej w kwartale ulic Świętojerskiej, Bonifraterskiej, Franciszkańskiej i Wałowej. Kompozycja ogrodowa zaprojektowana przez architekt Alinę Scholtz, jest przykładem ogrodu chińskiego, pełnego symboliki i ściśle określonych w tradycji Państwa Środka, zasad projektowania zieleni zgodnie ze sztuką feng shui. Lokalizacja sadzawki jest nieprzypadkowa, symbolizuje bowiem życie i nie mogło jej zabraknąć na tyłach ambasady. Woda jest obok gór i drogi, jednym z trzech głównych elementów ogrodu chińskiego. Pomiędzy sadzawką, a usypanymi pagórkami, tworzącymi wyobrażenie gór, wiodą kręte ścieżki z gładkich kamieni, które prowadzą we wszystkie zakamarki ogrodu. Roślin jest nie wiele, gdyż należy zachować minimalizm, a każdy krzew i kwiat symbolizuje pewną zaletę lub wartość. Wspaniały ogród powstał wraz z gmachem ambasady przy ul. Bonifraterskiej 1, projektu Lin-Lo-I, w latach 1956-59. Korpus główny budynku - niewidoczny na fotografii, jest przykładem chińskiego stylu narodowego. Charakterystyczną elewację, wykonaną z brązowej licówki, wzbogacają loggie, wywinięte daszki i gzymsy, będące aluzją do pagody. Przy północnej granicy posesji zlokalizowano funkcjonalistyczne punktowce mieszkalne, autorstwa Romualda Gutta i Tadeusza Zielińskiego, które widać na zdjęciu. Po lewej stronie wznosi się socrealistyczna zabudowy przy ul. Marcelego Nowotki - dzisiejszej Al. Generała Władysława Andersa. Trzeba przyznać, że to wyjątkowe miejsce.

Skomentowano: 19 grudnia 2011

Fotografia z albumu: 1957-1970

Źródło: A. Ciborowski, Warszawa. O zniszczeniu i odbudowie miasta, Warszawa 1964